Van Soknedal tot de Poolcirkel: waar Noorwegen ons hart begint te veroveren

Soknedal bleek veel meer dan zomaar een tussenstop. De gezellige camping was een fijne uitvalsbasis, maar het waren vooral de eerste landschappen die ons al een glimp gaven van wat Noorwegen in petto heeft. En dat was nog maar het begin...

Onze dag startte met een bezoek aan een van de oudste én best bewaarde staafkerken van het land – een pareltje van houten mystiek dat eeuwen van Noorse geschiedenis in zich draagt.

En ja hoor, de geruchten bleken waar: in Noorwegen krijg je moeiteloos alle vier de seizoenen op één dag. Terwijl we het Rondane Nationaal Park doorkruisten, werden we getrakteerd op een wit tapijt van verse sneeuw. Het landschap veranderde voortdurend: donkere wolken schilderden de bergen in grijstinten, om dan plots te wijken voor een handvol zonnestralen die het hele panorama lieten oplichten als een aquarel.

Trondheim kwam op ons pad, maar raasden we niet zomaar voorbij. Deze schitterende stad — een kroonjuweel van Noorwegen — bewaren we bewust voor later. We komen hier graag opnieuw, met meer tijd en volle aandacht.

In plaats daarvan genoten we van een andere verborgen schat: Steinvikholmen. Wat ooit een kasteel was, is vandaag een ruïne … al klinkt dat woord veel te kil voor zo’n krachtig stukje erfgoed. Omringd door water, wind en stilte straalt deze plek iets tijdloos uit. Je voelt de geschiedenis hier fluisteren.

Even verderop maakten we kennis met de heilige Olav, de koning die het christendom naar Noorwegen bracht — en daarvoor met zijn leven betaalde. In Stiklestad, het legendarische slagveld waar zijn verhaal een dramatische wending nam, wordt hij tot op vandaag herdacht met processies, evenementen en stille bewondering. Een plek die geschiedenis ademt.

En dan, onverwachts, een eerste kennismaking met rotstekeningen — in Bølarein. Eeuwenoud, gemaakt lang voor onze tijdrekening begon. Maar wat een verhalen vertellen deze eenvoudige lijnen in steen… Over jacht, gemeenschap, leven. Een stille verbinding met de eerste mensen die dit ruige land thuis noemden.

Voor de nacht trekken we verder richting de Poolcirkel. Maar niet zonder nog even halt te houden bij Formofossen: een majestueuze waterval die zich met brute kracht door een smalle kloof in de Sanddøla-rivier perst. 34 meter pure natuurkracht. We staan stil. Letterlijk en figuurlijk. Want hier, temidden van donderend water, voelen we vooral... bewondering.