Op weg naar het einde van Europa – en het begin van magie
- On My Way

- 16 jun 2025
- 2 minuten om te lezen

Vanaf hier draait alles rond één van de meest tot de verbeelding sprekende natuurverschijnselen ter wereld: het Noorderlicht.En nergens voel je dat sterker dan in Alta, waar de Noorderlichtkathedraal met haar futuristische vormen de hemel lijkt te willen kussen. Haar titanium platen vangen het licht, spiegelen de poolnachten, en geven het gebouw een haast buitenaardse glans.Een plek waar geloof, kunst en natuur elkaar stil omarmen.
Maar het echte hoogtepunt van onze reis komt stilaan dichterbij:de Noordkaap.Een mythisch eindpunt, dat voelt als de rand van de wereld.
Onderweg maken we een tussenstop in Gjesvær, een charmant vissersdorpje met nauwelijks twintig huisjes — en vandaag net zoveel campers. Hier slapen we onder een hemel die weigert donker te worden, op een plek waar stilte en eenvoud de boventoon voeren.Een korte wandeling brengt ons naar Kirkeporten, een indrukwekkende natuurlijke rotsboog met uitzicht op de oceaan. Een panorama om stil van te worden… al hielp een Vlaams jenevertje ook een beetje bij het opwarmen.
📍 N71°10’21” – E25°47’40”De zon lacht ons toe op een stralende ochtend. Blauwtinten in de lucht wisselen elkaar af als penseelstreken op een canvas. We trekken verder — richting het uiterste noorden, waar vier zeeën elkaar vinden in een eeuwig spel van golven en wind.
En dan staan we er. De Noordkaap.Een uitgestrekt plateau dat uitkijkt over het niets.Of beter gezegd: over het alles.
We nemen de tijd. Voor een warme maaltijd, een boeiende tentoonstelling, een film die je kippenvel bezorgt. Maar bovenal… voor het licht. Want hier, aan het einde van de wereld, gaat de zon niet onder. Ze zweeft, cirkelt, kust de horizon — zonder ooit te verdwijnen.De lucht ontploft in tinten rood, oranje, paars. Alsof de hemel zelf ons nog één laatste groet wil geven.
Wat een plek. Wat een moment. Wat een reis.
































































Opmerkingen